Web Analytics Made Easy - Statcounter
به نقل از «ورزش 3»
2024-05-03@06:36:25 GMT

یادداشت:عابدزاده مهره مار داشت؟!

تاریخ انتشار: ۲۸ فروردین ۱۳۹۹ | کد خبر: ۲۷۶۲۴۱۴۹

یادداشت:عابدزاده مهره مار داشت؟!

تابستان سال 1369 کورش روی آسفالت شیرجه می‌زد و می‌گفت من «گوی‌ گوچه‌آ» هستم. شب، بازی‌های جام‌جهانی 1990 را با تلویزیون‌های سیاه و سفید پارس می‌دیدیم و آفتاب زده و نزده با توپ پلاستیکی دولایه خیابان را به غوغاکده‌ای تبدیل می‌کردیم.

به گزارش ورزش سه ،  آنها که تابستان، پابرهنه روی آسفالت در جنوب ایران بازی کرده‌اند می‌دانند که ظهرها چطور حباب‌های قیر از لابه‌لای آسفالت بیرون می‌آیند.

بیشتر بخوانید: اخباری که در وبسایت منتشر نمی‌شوند!

خیابان تب می‌کرد ولی ما پابرهنه ول‌کن فوتبال نبودیم و شیرجه زدن یک پسربچه ده - دوازده ساله نتیجه‌اش جز پاره شدن لباس، زخم روی آرنج هم بود اما کورش می‌خواست «سرخیو گوی گوچه‌آ» شود، حتی وقتی دروازه‌بان تیم ملی آرژانتین از خلقت پسرخاله من خبر نداشت!


 دوران داسایف و تونی شوماخر را یادم نمی‌آید اما دروازه‌بانی برای من با گوی گوچه‌آ و رنه هیگوئیتا و بودو ایگلنر و هانس وان بروکلین و والتر زنگا شروع شد. هیگوئیتا ولی چیز دیگری بود. هم شمایل متفاوتی داشت و هم کارهایش دیوانه‌وار بود. در همان جام جهانی وقتی مقابل کامرون خواست روژه میلا را دریبل بزند، توپ را لو داد و کلمبیا گل خورد و آنها از جام حذف شدند. احتمالاً آن روزها یا پابلو اسکوبار سرش شلوغ بود یا با هیگوئیتا سر و سری داشت وگرنه با وجود آن همه کارتل مواد مخدر که شیفته فوتبال و شرطبندی روی آن بودند احتمالاً در مدلین او را مثل آندرس اسکوبار به گلوله می‌بستند.


بزرگترین دروازه‌بان نسل ما اما احمدرضا عابدزاده بود. او هم مثل هیگوئیتا گاهی دست به جنون می‌زد. کمتر پسر نوجوانی بود که شیفته آن موهای یکدست سیاه، آدامس جویدن‌های بی‌قید، لبخندها و شیرجه‌ها و دلبری‌هایش نشود. احتمالاً بعدها در لیگ فوتبال ایران جایزه بهترین دروازه‌بان را به نام او می‌کنند. چیزی شبیه جایزه سامورا در لالیگا. سزاوارش است. کاری به گل خورده و رکورد و آمار ندارم. احمدرضا عابدزاده چیزی ورای دروازه‌بانی بود. کسی که بودنش در ترکیب دل آدم را قرص می‌کرد.


 بعد از جام ملت‌های آسیا 1996 در مجله طنز و کاریکاتور مجموعه‌ای در مقایسه او با هیگوئیتا قلم زدند. احمدرضا از میانه دهه 70 شروع کرد به انجام کارهای غیرمنتظره. در بازی پرسپولیس - بهمن نزدیک پرچم کرنر توپ را گرفت و از لای پاهای علی‌اصغر مدیرروستا رد کرد! احتمالاً اگر کسی فیلم آن لحظه را داشته باشد رکورد لایک و کامنت را در فضای مجازی می‌شکند. به پلی اکریل پنالتی زد، شروع به دریبل زدن مهاجمان کرد و حتی یک بار از میانه میدان مستقیم به استقلال اهواز گل زد! بعد از نزدیک به سی سال هنوز مشخص نیست چرا داور آن گل را مردود اعلام کرد!

 

 

 


دوست داشتن یک دروازه‌بان و بایگانی کردنش در ذهن، به بهانه نیاز دارد. دوستش اگر داشته باشی سعی می‌کنی اشتباهاتش یادت برود. عابدزاده فوق‌العاده بود اما او هم گل‌های بد خورد. گاهی انگار حوصله بازی نداشت و به زور توی دروازه ایستاده بود. به گلی که از محمد نوازی در شهرآورد تهران خورد نگاه کنید. یک کاشته از زاویه بسته که دروازه‌بانی به سن و سال و تجربه عابدزاده نباید به آن سادگی تسلیم می‌شد. یا در تبریز از ناصر فرشباف گلی شبیه گل مهرزاد معدنچی به مهدی رحمتی و استقلال خورد. تازه آن اندازه هم تقلا نکرد. انگار فقط  می‌خواست با چشمش توپ را مهار کند.


کارنامه هر دروازه‌بان بزرگی در دنیا را اگر زیر و رو کنی حتماً مواردی مثل این پیدا می‌شود ولی عابدزاده انگار مهره مار داشت. چیزی ورای فوتبال. آنقدر او را به دل آدم می‌چسباند که حاضر بودی حتی قصورش در گل خوردن را گردن بگیری. بگویی تقصیر او نبود، من پای تلویزیون یا روی سکوها اشتباه کردم!


بازی‌های ناصر حجازی را خیلی به خاطر ندارم. افسوس برای آرشیو همیشه ناقص تلویزیون ما که تصویرهای روشنی از بازی آن نسل را نداریم. اما از وقتی که فوتبال ایران را دنبال کردم، از بهروز سلطانی، وحید قلیچ، بهزاد غلامپور، نادر باقری، احمد سجادی، جلال بشرزاد، علیرضا دلیخون، نیما نکیسا، حسن رودباریان، مهدی رحمتی، هادی طباطبایی، پرویز برومند، داود فنایی، حاج اسبویی و... صدها قاب در ذهن دارم. گاهی درخشان و چشم‌نواز بودند و گاهی معمولی و ناامیدکننده اما احمدرضا عابدزاده پادشاه دروازه‌بان‌ها بود.


«اولین شرط اینکه دروازه‌بان باشید این است که معمولی نباشید. همین که همه آن جلو دارند دنبال توپ می‌دوند ولی تو باید توی چارچوب دروازه بایستی؛ یعنی یک جای کارت عجیب است. تازه قسمت معرکه‌اش اینجاست که هیچ‌کس جز تو حق ندارد با دست توپ را بگیرد!» این را رنه هیگوئیتا می‌گفت و حق داشت. دروازه‌بانی شعبه‌ای از عشق و جنون است. دروازه‌بان‌ها چه آنها که مدام کلین‌شیت می‌کنند و چه آنها که سوتی می‌دهند، هرچه باشند، در یک صفت مشترک هستند. اینکه «معمولی» نیستند.

 

احسان محمدی/ایران ورزشی

احمدرضا عابدزاده

منبع: ورزش 3

کلیدواژه: احمدرضا عابدزاده احمدرضا عابدزاده دروازه بانی دروازه بان

درخواست حذف خبر:

«خبربان» یک خبرخوان هوشمند و خودکار است و این خبر را به‌طور اتوماتیک از وبسایت www.varzesh3.com دریافت کرده‌است، لذا منبع این خبر، وبسایت «ورزش 3» بوده و سایت «خبربان» مسئولیتی در قبال محتوای آن ندارد. چنانچه درخواست حذف این خبر را دارید، کد ۲۷۶۲۴۱۴۹ را به همراه موضوع به شماره ۱۰۰۰۱۵۷۰ پیامک فرمایید. لطفاً در صورتی‌که در مورد این خبر، نظر یا سئوالی دارید، با منبع خبر (اینجا) ارتباط برقرار نمایید.

با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه سایت «خبربان» مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.

خبر بعدی:

هوادار، صنعت نفت را به سقوط نزدیک کرد

به گزارش خبرنگار مهر، تیم‌های فوتبال هوادار و صنعت نفت آبادان در هفته بیست و پنجم لیگ برتر در ورزشگاه پاس قوامین و از ساعت ۱۷ رو در روی هم قرار گرفتند که این بازی در پایان با نتیجه دو بر یک به سود هوادار به پایان رسید.

ترکیب هوادار: علیرضا حقیقی، امین پورعلی، مجتبی لطفی، مرتضی منصوری، ادریس رحمانی (۷۸- محمد میری)، مهدی گودرزی، محسن سفیدچقایی، بابک مرادی (۷۰- مهرشاد عبدالهی)، داریوش شجاعیان (۷۰- فرهاد زاوشی)، امین قاسمی‌نژاد و کریم اسلامی

ترکیب صنعت نفت: پیام پارسا، مصطفی ناییج‌پور، عرفان قهرمانی، علی یوسف هاشم، طالب ریکانی، مصطفی احمدی (۷۳- محمدصادق بارانی)، تراوالی بوباکار (۴۵- حسین شنانی)، یوسف کی‌شمس (۵۵- رحیم آلبوغبیش)، میثم تهی‌دست، فرشاد محمدی مهر و امیرمحمد پناهی (۷۳- فرزین معامله گری)

شروع خوب صنعت نفت

بازیکنان صنعت نفت که برای بقا در لیگ برتر محکوم به کسب پیروزی در دیدارهای باقی مانده خود هستند، خیلی زود و در دقیقه ۱۹ روی اشتباه علیرضا حقیقی، به سود طلایی پوشان پنالتی اعلام شد که طالب ریکانی پشت توپ ایستاد و توانست با ضربه‌ای زیبا گل اول بازی را برای صنعت نفت به ثمر برساند.

کامبک هوادار در نیمه اول

پس از دریافت گل اول، بازیکنان هوادار به سمت دروازه صنعت نفت حمله ور شدند و در دقیقه ۲۵ و بیرون از محوطه جریمه برای این تیم ضربه آزاد شکل گرفت که داریوش شجاعیان در ادامه روند گلزنی خود در لیگ برتر توپ را به گوشه دروازه فرستاد و بازی را به تساوی کشاند. تنها ۳ دقیقه پس از گل اول، بازیکنان هوادار بار دیگر به سمت دروازه صنعت نفت نزدیک شدند و روی پاس امین قاسمی نژاد، کریم اسلامی صاحب توپ شد و توانست گل دوم را برای هوادار وارد دروازه صنعت نفت کند.

بازی کِسِل کننده دو تیم در نیمه دوم

بر خلاف نیمه اول دو تیم در نیمه دوم میلی برای نزدیک شدن به دروازه یکدیگر نداشتند و بازی با همان نتیجه دو بر یک به سود هوادار به پایان رسید. با این نتیجه هوادار ۲۸ امتیازی و در رده یازدهم جدول قرار گرفت و تیم صنعت نفت هم با ۱۶ امتیاز در قعر جدول باقی ماند.

کد خبر 6094524

دیگر خبرها

  • یادداشت: پیغامی برای هاشم بیگ‌زاده!
  • گلر استقلال محبوب ماند
  • قائمشهر یک سلبریتی جدید دارد
  • به روز رسانی| نکونام: نیمه اول باید کار را تمام می کردیم/ تراکتور مهره داشت ولی هم و غم ما در این فصل جذب بازیکن بود
  • هوادار، صنعت نفت را به سقوط نزدیک کرد
  • خالدآبادی پس از ۳۱۶ روز درون دروازه استقلال!
  • نگرانی از کاهش سطح دینداری و افزایش بی اعتمادی در جامعه در یادداشت عباس عبدی
  • ترکیب احتمالی پرسپولیس مقابل سپاهان/بازگشت مهره کلیدی
  • اولین واکنش یک روزنامه اصولگرا به موضوع مهدی نصیری: او مهره تاج زاده است
  • مجموعه دفتر یادداشت روزانه داستایوفسکی به چاپ سوم رسید